Το Πεπρωμένο της Ιφιγένειας
Ο Πολέμαρχος Αγαμέμνονας
Βαστάει σφικτά
Το τρεμάμενο χέρι της Ιφιγένειας
Προικισμένη με πολύτιμα λάφυρα
Αιμοβόρων πολέμων
Την οδηγεί
Αργά και σταθερά στο θυσιαστήριο
Τα πλούτη της Ανατολής
Δεν πρέπει να χαθούν
Αστράφτουν
Παραμερίζουν τη λάμψη του Ήλιου
Την αλήθεια του ηγήτορα του Κόσμου
Τα χνώτα του θανάτου
Παγώνουν την ανάσα
Η Ιφιγένεια θα θυσιαστεί
Τα πλούτη της Ανατολής
Αλώβητα
Θα ριζώσουν πιο βαθιά
Η Ασπίδα του Αχιλλέα
και
Ο τροχός του άρματός του
Κατρακύλησαν
Στην άβυσσο των Πολέμαρχων
Οι στάχτες του Έκτορα
Ζευγάρωσαν
Με τις στάχτες του Αχιλλέα
και
Εκείνες της Ιφιγένειας
Στο μπαξέ του Πλούτωνα
Δάκρυ Ολυμπίων Θεών
Για την μοιραία πτέρνα
Βάλσαμο
Στο μοιρολόι μιας Θεάς Μάνας
Οι Πολέμαρχοι Αγαμέμνονες
Θα χαθούν
Οι Τρείες δεν θα πέσουν
Ακαταμάχητη η ωραία Ελένη
Συνεχίζει
Στην αιωνιότητα της ομορφιάς
